jarelbestel@yss ~ $

Romancının işi, büyük olayları anlatmak değil, küçük bir tanesini ilginç hale getirmektir.

Arthur Schopenhauer

Gel gel beruki savm-u salatın kazası var,
Sensiz Geçen zamanı hayatın kazası yok …

Popüler Kültür diyoruz hep. Aslına bakarsanız tam olarak bu kavrama bir açıklama getirebilmiş değiliz. Çünkü herkes yaşam biçimini kendi mantığı çerçevesinde şekillendirdiği için bu kavram artık göreceli bir hale geliyor. Yani çok konuşmadan anlatabileceğimiz kadarıyla parayı bulduk mu sapıtıyoruz. Suç popüler kültürün de değil belki. Suç bizim egolarımızın hiçbir şekilde tatmin olamaması olabilir mi ? Örnek vermek gerekirse birden fazla cep telefonu kullanmak yada her zaman son çıkan telefonun peşinden koşmak gibi şeyler. İnsanoğlu düşünemiyor mu, idrak edemiyorum. Düşünmeden, sadece paranın gücüyle elde edilenlerin hiçbir kazancının olmaması gibi beraberinde saplantılar, alışkanlıklar getirmesi çok kötü olabiliyor. Derler ya “ Para bu, bir gün var öteki gün yok” aynen bu durum bugünlerde geçerli. Bu konuda tam bir genelleme yapmak istemiyorum ama etrafınıza bakarsınız herkesin yada bir kısım insanların “gösteriş” merakı olduğunu yada “uçtuğunu” söyleyebiliriz. Ben şu marka giyiniyorum ve şu marka cep telefonu kullanıyorum vb. gibi şeyler duyacak yada göreceksiniz. Bütün bunlar parası olan insanlar için çok normal şeyler gibi gözükse de öyle değil. Az ile yetinmeyi bilmiyoruz. Paramız kadar harcıyoruz ve hep tüketiyoruz. Asla tasarrufa yönelik hiçbir şey yapmıyoruz. Yani parayı kullanmayı bilmiyoruz. Parayı harcamayı da bilmiyoruz. Levis aldık sanıyoruz ama aldığımız orijinal Türk malı bir kot.( Levisa taktığımı sanabilirsiniz ama bildiğim bir örnek olduğu için kullanıyorum ) Eminim ve bildiğim bir şey var ki o da aynı kalitede kotun levisin üçte bir fiyatına imal edilip satıldığıdır. Şimdi anlayabiliyor muyuz neye sevdalandığımızı ? Bırakın markanın kölesi olmayı, o sizin üzerinizde taşınmak için yalvaracaktır.

Çuvaldız da iyi acıttı.

Saygılarımla

yanımdayken gözlerimi senden kaçırdığımda zaman boşluğa düşüyor, düşüncelerim berzahın ortasında aşkı tarif eden veliyi arıyor, onun kaderindeki sevgilisine aşk adını koyduğu sahneye gidiyorum, ve ikimizi görüyorum. Ben seni herşeyden çok seviyorum

Gezinen bir gölgedir hayat, gariban bir aktör
sahnede bir ileri bir geri saatini doldurur
ve sonra duyulmaz olur sesi, bir masaldır
gürültücü bir salağın anlattığı
ki yoktur hiçbir anlamı …

William Shakespeare

kader beyaz kağıda sütle yazılmış yazı ;
elindeyse beyadan, gel de sıyır beyazı !! …

Dünyanın en büyük suçları kurallara uymayan insanlar tarafından değil, bizzat kurallara uyanlar tarafından işleniyor. Tepelerine bomba atarak köyleri katledenler hep kurallara uyan insanlar